زمینه و هدف: هدف از ساکشن راه هوایی مصنوعی مداخله مهمی در مراقبت از بیماران تحت دستگاه تهویه مکانیکی است. هدف این پژوهش تعیین تاثیر ساکشن باز راه هوایی مصنوعی با استفاده از معیارهای جامع نیاز به ساکشن بر وضعیت همودینامیک بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه (ICU) می باشد.روش بررسی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با یک گروه کنترل است. 60 بیمار تحت تهویه مکانیکی بستری در ICU به روش نمونه گیری آسان انتخاب و به شکل تصادفی بلوکی به دو گروه 30 نفره تخصیص یافتند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه دموگرافیک و برگه ثبت وضعیت همودینامیک استفاده شد. در گروه آزمون و کنترل نیاز به ساکشن به ترتیب بر اساس معیار جامع و مرسوم تعیین و ساکشن به روش استاندارد انجام شد. سپس وضعیت همودینامیک نمونه ها قبل، دو و پنج دقیقه بعد از ساکشن تعیین گردید. داده ها با نرم افزار 17 SPSS تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: مقایسه میانگین فشار متوسط شریانی (MAP) و اشباع اکسیژن خون بین دو گروه به ترتیب در دو دقیقه (p=0.001 و p=0.015) و پنج دقیقه (p=0.006 و p=0.001) بعد از مداخله اختلاف آماری معنی داری را نشان داد. اختلاف میانگین متغیرهای همودینامیک (p=0.041) MAP، o2 saturation (p=0.001)، فشار خون دیاستولیک (DBP) (p=0.021) بین قبل از مداخله و دو و پنج دقیقه بعد از مداخله در گروه آزمون معنی دار بود.به نظر می رسد انجام ساکشن بر اساس معیارهای جامع در پیشگیری از عوارض ساکشن و حفظ ثبات وضعیت همودینامیک بیماران تحت ونتیلاتور موثر است.

هدف پژوهش حاضر، بررسی و معرفی مدل ها و معیار های ارزیابی عملکرد مالی واحد های تجاری شامل معیار های سنتی حسابداری و معیار های مالی نوین یا مبتنی بر ارزش می باشد تا از این طریق پیرامون یافتن معیاری مناسب در جهت ارزیابی عملکرد مالی بینشی ارایه دهد. در راستای نیل به این هدف 17 مورد از معیار های ارزیابی عملکرد مالی شامل 9 مورد از معیار های سنتی حسابداری و 8 مورد از معیار های مبتنی بر ارزش مورد بررسی قرار گرفته و به محاسن و معایب هر کدام اشاره گردید. نتایج حاصله نشان می دهد که به دلیل ضعف ها و کاستی های موجود در معیار های سنتی حسابداری از قبیل ناهماهنگی با شرایط نوین اقتصادی، نبود انعطاف پذیری جهت تطبیق با شرایط محیطی در حال تغییر، بی توجهی به شاخص های غیر مالی، نادیده انگاشتن سرمایه های فکری و رویکرد گذشته نگری آن و نیز نارسایی ها و محدودیت های معیار های مبتنی بر ارزش، به کار گیری هر کدام از معیار های مذکور به تنهایی و توجه و اتکای صرف به آن نمی تواند در ارزیابی عملکرد واحد تجاری موثر بوده و تصویر روشنی از آن ارایه دهد. لذا این معیارها باید بدون توجه به طبقه بندی های رایج، با تلفیقی از شاخص های سنتی، نوین و سایر معیارها مورد استفاده قرار گیرند تا بهترین نتیجه ممکن را در شرایط فعلی به وجود آورند. شناخت معیارها و شاخص های سنجش عملکرد و ارزیابی عملکرد سازمان به همراه به کارگیری آن معیارها، می تواند به مدیران در جهت اتخاذ تصمیم های منطقی و مدبرانه، کمک شایانی نماید.

در این مقاله، یک معیار جامع سنجش کیفیت به منظور بررسی عملکرد مدل های شناسایی شده از سیستم های هیبرید غیرخطی با روش های مبتنی بر رگرسیون بردار پشتیبان، توسعه داده شده است. معیار سنجش کیفیت پیشنهادی در بردارنده تمامی فاکتورهایی است که کیفیت مدل شناسایی شده را تحت تاثیر قرار می دهد. این فاکتورها عبارتند از: خطای شناسایی، کیفیت سیگنال سوئیچ و پیچیدگی مدل. با استفاده از معیار کیفیت توسعه داده شده ، می توان پاسخ های حاصل از شناسایی سیستم هیبرید را مقایسه کرده و بهترین مدل بدست آمده که دارای پیچیدگی معقول بوده، خطای شناسایی مناسب داشته و کیفیت سیگنال سوئیچ آن مطلوب است را انتخاب نمود. این معیار کیفیت با لحاظ کردن اصل تیغ اوکام، از انتخاب مدل های بسیار پیچیده جلوگیری می کند. همچنین امکان مقایسه تاثیر توابع کرنل متفاوت بر مدل شناسایی شده را با در نظر گرفتن فاکتورهای ذکر شده، فراهم می کند.

کارایی نشان می دهد که سازمان چگونه از منابع خود در راستای تولید نسبت به بهترین عملکرد در مقطعی از زمان استفاده کرده است. یکی از مهم ترین شاخص های بررسی عملکرد شرکت ها کارایی است، پیش بینی کارایی شرکت های بورس اوراق بهادار و شناسایی عوامل مؤثر بر کارایی شرکت ضرورتی است که در این پژوهش به آن پرداخته شد. به طوری که این تحقیق به بررسی نقش معیار های ریسک و نظام راهبری بر کارایی شرکت می پردازد .. در این راستا، برای اندازه گیری کارایی شرکت از روش تحلیل پوشش داده ها استفاده شده است. متغیرهای مستقل اولیه در این پژوهش شامل متغیرهای نظارتی نظام راهبری می باشد. یافته های تجربی مربوط به بررسی 154 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه ی زمانی 1390 تا 1397، نشان می دهد که متغیرهای نسبت مالکان نهادی، نسبت مدیران غیرموظف، ارتباط سیاسی شرکت و نسبت مالکیت مدیریتی و تمرکز مالکیت نسبت به سایر متغیرها قدرت بالاتری در تبیین کارایی شرکت با استفاده از روش فرهنگی دارند و همجنین از بین معیار های ریسک معیار ریسک مالی،ریسک نوسان قیمت سهام وریسک بحران مالی بر کارایی تاثیر دارد به علاوه، از نتایج دیگر پژوهش می توان به این موضوع اشاره کرد که در پیش بینی و ارائه الگو کارایی آتی شرکت می توان از روش لاسو با خطای ناچیز استفاده کرد.

سنجش زبان یکی از ارکان اساسی هر نظام آموزش زبان به شمار می آید. بخش عمده ای از کارآمدی مراکز آموزشی در گرو بهره گیری از شیوه های معتبر سنجش است. در پژوهش حاضر تلاش شده است تا به بررسی اعتبارسازه ای معیار نمره دهی مهارت نوشتن در آزمون رسمی پایان دوره ی مرکز زبان فارسی دانشگاه فردوسی پرداخته شود. به این منظور نتایج به دست آمده از یکی از آزمون های برگزار شده در این دانشگاه توسط مدل های آماری راش و تحلیل عاملی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحلیل عاملی نشان داد که سه سازه ی کیفیت زبان، انسجام و ارتباط با موضوع برای سنجش مهارت نوشتن از میزان اعتبار بالایی برخوردار هستند. در این میان سازه ی انسجام با 0. 98 بیشترین میزان و دو سازه ی دیگر هر کدام با 0. 97 دومین میزان بار عاملی را داشتند. همچنین در معیار نمره دهی این آزمون بسندگی از یک مقیاس شش درجه ای برای نمره دهی هر یک از سازه ها استفاده شده است. مدل آماری راش نشان داد که هر یک از ارزیاب ها توانسته اند به شکل نسبتا صحیحی از این مقیاس برای نمره دهی استفاده کنند، زیرا ترتیب آستانه ها مطابق ترتیب نمرات است و بهم ریختگی ندارد. از سویی دیگر نقشه ی آزمون دهنده پرسش گویای این امر بود که این مقیاس نمره دهی توانایی تمیز آزمون دهندگان ضعیف، متوسط و قوی را از یکدیگر دارد و مولفه ها و درجه های نمره گذاری (0 تا 5) همه ی گستره ی توانایی آزمون دهندگان را دربرمی گیرند و با این مقیاس می توان تمام داوطلبان با هر میزان توانایی نوشتن را اندازه گرفت. همچنین میزان پایایی نمره دهنده در این آزمون 0. 96 برآورد شد که رقم بسیار مناسبی محسوب می شود.

نقد ترجمه اظهار نظر کردن در مورد یک ترجمه است که به معنی دقیق از طریق تشخیص کیفیت متن ترجمه و ارزشیابی آن در مقایسه با متن اصلی صورت می گیرد. نقد یک سویه که فقط براساس ترجمه و بدون مقایسه آن با متن اصلی انجام می پذیرد فرایند کاملی نیست، زیرا این متن اصلی است که معیار ارزیابی ترجمه می باشد. یک ترجمه ممکن است زبان طبیعی، سبک معمولی، محتوای قابل فهم، و متن سلیس و روان داشته باشد، اما پیام ارائه شده در آن مطابق با متن اصلی نباشد. بنابراین، طبیعی بودن زبان در متن ترجمه و نیز درست بودن ترجمه در رساندن پیام متن اصلی با توجه به هدف و نقش مورد نظر، معیارهای اساسی در نقد ترجمه می باشند. مقاله حاضر تلاشی در جهت بیان تفصیلی این معیارها است.

مقدمه: در بیماران ضربه مغزی ساکشن راه هوایی و پیشگیری از عوارض آن بسیار مهم است. بر این اساس، این پژوهش با هدف مقایسه عوارض استفاده از سوند ساکشن و نلاتون در ساکشن بیماران ضربه مغزی و اینتوبه شده در بخش مراقبت ویژه انجام شد.روش بررسی: این کارآزمایی بالینی بر روی 80 نفر از بیماران ضربه مغزی بستری در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان شهید رهنمون یزد انجام گردید. متغیرهای زمینه ای و عوارض ساکشن در دو گروه سوند ساکشن و نلاتون ارزیابی شد. داده ها با استفاده از آزمون های Chi-Squer و T.test و نرم افزار SPSS نسخه 16 تجزیه و تحلیل گردید.نتایج: استفاده از سوند نلاتون در کاهش نیاز بیمار به ساکشن موثر بود (روز سوم و چهارم به ترتیب p=0.003 و p=0.004). پس از ساکشن با سوند نلاتون افت O2SAT کمتری برای بیمار ایجاد شد (روز اول p=0.06، روز دوم p=0.004، روز سوم p=0.02، روز چهارم p=0.001) در مقایسه O2SAT دو نوع سوند تنها در روز چهارم اختلاف معنی دار بود (p=0.002). میانگین تعداد ضربان قلب در دو گروه پس از ساکشن افزایش یافت (p=0.0001) ولی تفاوتی در تعداد ضربان قلب دیده نشد (p<0.05). تفاوت تعداد دفعات خونریزی از تراشه از روز سوم معنی دار بود وگروه سوند ساکشن خونریزی بیشتری از تراشه داشتند (روز سوم p=0.001 و روز چهارم p=0.001) از نظر بروز عفونت تفاوت معنی داری دیده نشد (p=0.8).نتیجه گیری: استفاده از سوند نلاتون می تواند درصد قابل توجهی از میزان آسیب به تراشه بیمار و خونریزی را کاهش داده و افت O2SAT کمتری برای بیمار به وجود آورد.

برای حل مسایل چند هدفه خطی در تصمیم گیری های چند هدفه، تکنیک های مختلفی از جمله تکنیک معیار جامع ارایه شده است. حل در این تکنیک با توجه به نرم های یک و دو تا بی نهایت صورت می گیرد. در این تحقیق تکنیک معیار جامع با نرم بی نهایت در نظر گرفته شده و با ترکیب آن با روش برنامه ریزی آرمانی توسعه داده شده است. لذا نشان داده شده که رویکرد معیار جامع می تواند مطابق روش برنامه ریزی آرمانی مدل شود. در نهایت مثالی برای نمایش این ادعا از بهینه سازی مسایل چند هدفه مورد تحلیل قرار گرفته است.

زمینه و هدف: امروزه در بخش های ویژه برای برخی از بیماران به دلایل فیزیولوژیکی و بالینی متعددی از تهویه مکانیکی استفاده می شود؛ از آن جا که این بیماران دارای لوله داخل تراشه می باشند، به منظور افزایش اکسیژن رسانی به آنان، تمیز و باز نگه داشتن مجاری هوایی ساکشن لوله داخل تراشه الزامی می باشد. هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر ساکشن لوله تراشه به دو روش سیستم باز و سیستم بسته بر علایم حیاتی بیماران بوده است.روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی، از میان بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان شریعتی 40 بیمار که ویژگی های ورود به مطالعه را داشتند، با روش نمونه گیری آسان انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از برگه ثبت اطلاعات استفاده شد که شامل مشخصات فردی بیماران، فشار خون سیستول و دیاستول، متوسط فشار خون شریانی، تعداد ضربان قلب، تعداد تنفس و درصد اشباع اکسیژن خون شریانی بود. ساکشن لوله داخل تراشه بیماران به صورت تصادفی و فاصله زمانی حداقل90 دقیقه ، یک بار به روش سیستم بسته و یک بار به روش سیستم باز انجام یافت. قبل و بعد از ساکشن، کلیه بیماران به وسیله آمبوبگ و به مدت 2 دقیقه با اکسیژن 100 درصد هیپر اکسیژنه شدند. علایم حیاتی آنان قبل، 2 و 5 دقیقه بعد از ساکشن لوله تراشه به دو روش سیستم باز و بسته با کمک مانیتور زیمنس 6802 xi کنترل و ثبت شد. داده ها با نرم افزار SPSS و آزمون داده های تکراری با دو عامل تکرارپذیر مورد مقایسه و تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که فشار خون سیستول، دیاستول و تعداد ضربان قلب بیماران در زمان های 2 و 5 دقیقه بعد از ساکشن به روش سیستم باز افزایش بیشتری نسبت به ساکشن به روش سیستم بسته داشته است (p<0.001). همچنین درصد اشباع اکسیژن خون شریانی در زمان های 2 و 5 دقیقه بعد از ساکشن به روش سیستم باز کاهش بیشتری نسبت به سیستم بسته داشته است (p<0.001). در این تحقیق در تعداد تنفس بیماران در زمان های 2 و 5 دقیقه بعد از ساکشن به روش سیستم باز نسبت به سیستم بسته تفاوت معناداری مشاهده نشد (p>0.05).نتیجه‏گیری: بر اساس یافته های تحقیق حاضر می توان نتیجه گرفت که ساکشن به روش سیستم بسته نسبت به روش باز اختلال کمتری در علایم حیاتی ایجاد می کند. لذا به منظور دستیابی به ثبات و عدم اختلال در علایم حیاتی می توان ساکشن به روش بسته را به بخش های مراقبت ویژه پیشنهاد نمود.